...امیر بهداد فرزندی بی نظیر...

  بهدادی سلام پنجشنبه عصر رسیدیم تهران و رفتیم منزل خانجون اینا. تا رسیدی، یک راست رفتی توی آشپزخونه و فندک شون رو برداشتی و رفتی تمام خونه شون رو وجب کردی. انگار هر دفعه نذر داری. توی راه هم یه خواب سیر کرده بودی و وقتی که رسیدیم خونه کاملا سر حال بودی و برای خودت آواز می خوندی و به زبون خودت حرف می زدی و خوشحالی می کردی. واقعا مدتها بود که تو رو اینقدر شاد و خوشحال بازیگوش ندیده بودیم. بنده ی خدا خانجون دیگه خسته بود و زودتر رفت خوابید و تو هم تمام مدت تا چشم من و بابا رو دور میدیدی میرفتی توی اتاقشون و بالای سرش می ایستادی و حرف می زدی و خانجون رو بیدار می کردی و یه دو ساعتی طول کشید که شما بخوابی و اون شب حسابی...

بهداد جانم سلام امروز آخرین پنجشنبه فروردین ماه هست. بالاخره پریشب موفق شدیم که با بابایی بریمت آرایشگاه مردانه و موهای ناز و قشنگت رو بزنیم. تازه این عکس پائین مال یک ماه پیشه الان خیلی بیشتر فر خورده بود. اگه عکسی از موهات پیدا کنم برات میگذارم تا یادگاری بمونه. خلاصه که از قبل از عید میخواستیم ببریمت اما به قدری پشت موهات فرفر لوله لوله شده بود که دلمون نیومد و هی این دست و اون دست کردیم . اما دیگه عید تموم شد و موهای جلوی صورتت هم میومد توی چشمت و دیگه گفتیم که ببریمت پیش یه کار بلد که موهات رو خراب نکنه. خلاصه دیشب برای سومین بارت شما رو بردیم آرایشگاه. دفعه ی قبل از صدای سشوآر می ترسیدی و کلی بغض کردی...

  وااااااااااای خدای من فکرش و بکن دیشب که داشتیم با هم بازی می کردیم و هر هر و کرکر . نگاه کردم و دیدم که دندون نیشت هم جونه زده. خدای من!!!!! دندون های قبلیت هنوز کامل بیرون نیومدن که دندون نیشت نیش زده. خیلی وحشت داشتم . آخه همه میگفتند که دندون نیش در اومدنش خیلی سخته. اما جالبه که نه دردی نه کم حوصله گی و بی حالی و بی قراری؟؟ خدایا شکرت. دیگه از این بهتر برای من مادر چی هست؟ که بچه ام راحت و بی درد سر و ناراحتی دندونهاش در بیاد و اذیت نشه. خدا ممنونم. دندون نیش فک بالا سمت راست صورتت. مبارکت باشه عزیزدلم. ...

    مثل هر چه فروردین روزگار من زیباست این بهار پر لبخند مثل قلب من شیداست مثل هر چه فروردین حال قلب من خوب است آرزوی من با تو رو به سوی فرداهاست مثل هر چه فروردین آسمان من آبی ست آبیِ پر از باران، انتهای شادی هاست مثل هر چه فروردین حس نو شدن دارم ای بهانه ی بودن، فصل خوب من اینجاست مثل هر چه فروردین پر شکوفه شد شعرم من به تو می گویم که فصل سبز من حالاست!   ...

  بهداد عزیزم گل بهاری زندگی ام روزهای هفده ماهگی از عمر قشنگت رو داری سپری می کنی. چه روزهایی رو در حسرت دیدارش بودم و حالا یواش یواش دارم اون روزها رو سپری می کنم. واقعا برای خودت مردی شدی. بعضی روزها توی بغلم می گیرمت و اینقدر فشارت می دم و آبلمبوت می کنم ... اما بازم سیر نمیشم. از بس شیرین و بامزه شدی که نگو...  اینقدر مهربون و خوش اخلاقی که نگو... شبها هنوز توی اتاق خواب ما توی تخت خودت می خوابی. شبها وقتی که از خواب بیدار می شی پا میشی می ایستی و دستت رو می گیری لبه تختت و به ما نگاه می کنی میبینی که ما خوابیم صدات در نمیاد. یه کم این پا و اون پا می کنی و من بیدار میشم و به به می خوری و بعد از سوخت گیری دوبا...

  بهداد عزیزم به سلامتی یازدهمین  . دوازدهیمن دندونت هم جوونه زده و خودنمایی میکنه.  دندون دو تا بعد از نیش فک بالا و پائین سمت چپ صورتت. جالبه که دو تا دندون بینش خالی مونده و این دندون در اومده. موندم توی قدرت و تدبیر خدای مهربون که خودش به فکر همه چیز هست و هیچ کارش بی حکمت نیست. این دندون رو هم از روی بی اشتهایی و بی حوصله گیت کشفش کردم. وگرنه که اصلا دهانت رو باز نمی کنی که من ببینم. با کلی قلقلک و بازی و خنده تونستم توی دهانت رو ببینم. خیر است و نیکو. امیدوارم که خیلی اذیت نشی و این بی اشتهایی و روزه بودن شما به زودی به پایان برسه. چون من واقعا کلا...

  گزارش نوروزی سال 1392 بهداد جانم. عزیز دردونه ی من. پسر قشنگم! سلام. با کلی تاخیر اومدم که خاطرات تعطیلات عید 92 رو برات تعریف کنم. گزارش نوروزی سال 1392 نوروز امسال خونه خودمون نبودیم و بهت گفته بودم که از بیست و ششم اسفند راهی تهران شدیم و شبش رفتیم عروسی ساناز و فردا صبح اول وقتش بابایی برگشت شمال که به کارهای آخر سالش برسه و ما موندیم تهران. یه دو روزی پیش مامان پری بودیم و دیگه بعدش رفتیم پیش خانجونی. از قرار من همه رو برای ناهار روز اول عید خونه خانجون دعوت کرده بودم که از دو روز قبل از عید من تا یه فرصت گیر میاوردم و تو هم خواب بودی می رفتم خرید. آخه بابایی که نبود و من هم ...