بهشت من تویی...
بهشت من تویی... بهداد عزیزم، پاره تنم، نور چشمم! چهارده ماه و سه روزه که به خونه عشق ما پا گذاشتی عزیز دلم ! وقتی به همه از بچه داری و نگهداری از تو حرف میزنم از سختی ها و قشنگی ها و لذت داشتن تو حرف می زنم، همه می گن پس چی فکر کردی بی خودی نیست که بهشت زیر پای مادرا هست! همینه دیگه. حالا حالا ها باید سختی بکشی! اما من گله و شکایتی از این روزا ندارم اگر هم تعریف می کنم محض خنده و شوخی و قشنگی های این روزا هست. می نویسم که فقط خاطره این روزا بمونه. اما آیا واقعا به غیر از این هست؟ که با وجود تو مرا به بهشت نیازی نیست این همه عمرم رو بگذرون...




